نخست

دیر زمانی در او نگریستم

چندان که چون نظر از وی باز گرفتم

در پیرامون من

همه چیزی

به هیئت او در آمده بود

 

آنگاه دانستم که مرا دیگر

از او

               گریز نیست ...

 

 

                                                                     "   احمد شاملو   "

 

 

 

 

دو سال ، زمان اندکی ست برای کشف تمام وسعت نا شناخته ی تو ؛ دو سال ، تحربه ی کوتاهی ست از اتفاق آشنائی ام با تو  ... من ، حضور تو را برای همیشه ، برای تمام آینده ام ، خواسته ام .


من ...

خودم را تنها با تو پیش بینی کرده ام ؛


16 آبان ماه 1387 ، سال روز میلاد عاشقانه ی ما در تلاطم زمان دوباره فرا می رسد و من ، هم چنان عشق را با تو و قلب مهربان تو تجربه می کنم . من ، برای تمام دوسال گذشته ، برای شادی ها و رنج های مشترکی که داشتیم و داریم ، برای تمام خاطره هائی که ترانه نوشتیم و حتی برای آن روز بارانی که نسکافه های داغ را با طعم باران سر کشیدیم ... به تو مدیونم و صد البته به خدای تو که زندگی ام را دچار معجزه ات کرد ... ؛


همیشه بمان که بهانه ای برای هست شدنم باشد ... ؛

 


 

 

با تو هر چی که گذشته

یادگاری مونده پیشم

خاطره یعنی به جز تو

عاشق کسی نمی شم

 

"    پویا حسین خانی    "

شنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٩ | ٢:٠٥ ‎ب.ظ | پویا حسین خانی | نظرات () |