با نفس های داغ تابستان دمیده می شوم در کالبد جهانی که بی هوا دچارم می کند و ناگهان تاریخ ، از دوازدهمین لحظه ی تیرماه تکرار می شود ...

میلادم مبارک با طعم کلیشه های درد و تظاهر به یک لبخند  ؛

 

 

مرده ام این نفس تازه ی من فلسفه دارد

روی پا بودن این برج کهن فلسفه دارد

آمدی بر سر قبرم ، نشد از قبر در آیم

تازه فهمیده ام این بند کفن فلسفه دارد

  

"    کاظم بهمنی    "

 

 

  • بهترین هدیه ای که برای روز میلادم گرفته ام ، آرامش و لبخندی ست که لبان تو را در حضور من تصرف می کند ... در زندگی ام هیچ چیز با ارزش تر از لحظه های با تو بودن نیست ... من از تو لبریز نمی شوم ، هیچ وقت ... هیچ وقت ؛

 

 

از تو انتظار ندارم عاشقم باشی همیشه

اما مثل من تو دنیا کسی عاشقت نمی شه

مثل تعبیر یه رؤیا زندگی قشنگه با تو

اگه دنیا زیر و رو شه من خودم دارم هوات ُ

 

"   پویا حسین خانی   "

   ترانه ی انتظار را در آینده خواهید شنید   

 

  •  تشکر می کنم از تمام دوستان نادیده ام که در خاص ترین روز زندگی ام به یادم بودند و هم چنین خداوندی که در تمام لحظه هایم ، همراهی ام کرده است ... :)

 

 

شنبه ۱۱ تیر ۱۳٩٠ | ۸:٥٧ ‎ب.ظ | پویا حسین خانی | نظرات () |