انسان هرگز نمی تواند از رؤیا دست بکشد ؛ رؤیا خوراک روح است همانطور که غذا خوراک تن است ... !!

                                                                             خاطرات یک مغ ، پائولو کوئلیو


*****


به آغوش تو دل گرمم  تو کنج سرد این خونه

به اینکه تا ابد چشمات برام لالائی می خونه

 

دلم گرم به دنیائی که می سازی تو از رؤیا

پناه قلب من می شی دوباره .... تا ته دنیا

 

.

.

.

 

 

" تقدیم به کسی که پرستیدنش کفر نیست "


 *****


  • رؤیا را وقتی نوشتم که صدای اذان در تمام وجودم پیچیده بود ، در یک زمان نا متعارف و تاریکی مطلق ؛ دل نوشته ام را ویرایش نکردم ، باید حرف می زدم و این تنها بهانه ی نوشتنم بود ...
  • دنیای مجازی شاید لحظه ی مرگ این ترانه باشد اما ترسی نیست ، واژه ها را می شود دزدید ، می شود بند بند یک ترانه را غارت کرد اما احساس درونی اش را هرگز ... ؛

 

 

سه‌شنبه ٢۱ مهر ۱۳۸۸ | ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ | پویا حسین خانی | نظرات () |